Polish Czech English French German Russian Slovak Spanish Ukrainian

GMINA GORZYCE

Samorządowy Portal Internetowy

techniczny ogrod

 Najstarsze ślady osadnictwa na terenach obecnej gminy Gorzyce datują się na X tysiąclecie p.n.e.. Z tego okresu pochodzą znaleziska narzędzi kamiennych w Trześni. W okresie neolitu obszar ten był zamieszkały przez ludność zaliczoną przez archeologów do kultury pucharów lejkowatych. W schyłkowej fazie neolitu i we wczesnej epoce brązu (ok. 1700 - 1300 p.n.e.) pojawiają się przedstawiciele kultury ceramiki sznurowej.

Z późnej epoki brązu (ok. 1300 - 700 p.n.e.) i wczesnej fazy epoki żelaza (700 - 400 p.n.e.) pochodzą znaleziska archeologiczne z Sokolnik, Gorzyc, Wrzaw i Furmanów. Wskazują one na obecność na tym terenie osadnictwa kultury łużyckiej. W okresie wpływów rzymskich obszar między Wisłą i Sanem zamieszkiwała ludność należąca do tzw. kultury przeworskiej. We wczesnym średniowieczu żyły tu zachodniosłowiańskie plemiona Lędzian i Wiślan. Ci drudzy, w pierwszej połowie IX w., utworzyli protopaństwowy organizm plemienny. W drugiej połowie IX w., znalazł się on w strefie wpływu państwa wielkomorawskiego, aby wreszcie w X w. wejść w skład państwa tworzonego przez Mieszka I.Pierwsza wzmianka w dokumentach na temat miejscowości obecnej gminy Gorzyce pochodzi z 1191 r. i dotyczy Sokolnik. Wieś ta wymieniona jest wśród dóbr stanowiących uposażenie kościoła św. Marii w Sandomierzu. Jednak już wcześniej, bo prawdopodobnie w I połowie XII w., powstała pierwsza na tym terenie parafia - Gorzyce. W średniowieczu parafia Gorzyce podlegała administracyjnie kasztelani sandomierskiej. Po śmierci Bolesława Krzywoustego w 1138 r., ziemie te znalazły się w obszarze Dzielnicy Senioralnej, z której 1148 zostały wydzielone jako Księstwo Sandomierskie - dzielnica księcia Henryka, by wreszcie jako Ziemia Sandomierska wejść w skład prowincji Małopolskiej.W tym okresie, położone na trasie szlaków komunikacyjnych: wodnego wiślanego i lądowego z Sandomierza do Przemyśla wzdłuż Sanu szybko się rozwijały. Wzrastała liczba ludności. Powstały kolejne parafie: we Wrzawach (1271 r.) i , Trześni . Po zjednoczeniu ziem polskich przez Władysława Łokietka Gorzyce znalazły się w obrębie województwa sandomierskiego. Według Jana Długosza w "Liber beneficiorum" z 1440 roku parafia Gorzyce posiadała prawo pobierania cła przewozowego, które płacili kupcy udający się traktem z Sandomierza na Ruś. W 1471 r. utworzono województwo lubelskie. Jego granicę stanowiła rzeka San, która w tym czasie (aż do ok. 1680 r.) płynęła pomiędzy Wrzawami i Gorzycami. Dlatego też, część obecnej gminy Gorzyce należała do innego województwa niż same Gorzyce. Po okresie rozwoju okolicy Gorzyc, w XVII w. nadeszły dla jej mieszkańców trudniejsze czasy.  W 1606 roku na tym terenie, miał miejsce rokosz Sandomierski przeciwko Zygmuntowi III Wazie, na czele którego stanął Mikołaj Zebrzydowski - wojewoda krakowski.

Najazd szwedzki przyniósł kolejne działania wojenne na terenie obecnej gminy Gorzyce. 30 marca 1656 r. wojska szwedzkie, osaczone przez oddziały polskie i litewskie pod dowództwem Stefana Czarnieckiego, Jerzego Lubomirskiego i Pawła Sapiehy, założyły obóz w widłach Wisły i Sanu, między Gorzycami i Zalesiem. Po kilku dniach walk oddziały króla Karola Gustawa zdołały wyrwać się z okrążenia.

Rok później, w lutym 1657, ta sama okolica została spustoszona przez sojusznika Szwedów, księcia Siedmiogrodu Rakoczego. W wyniku tych walk oraz wcześniejszej zarazy liczba ludności znacznie się obniżyła. Kolejne zniszczenia przyniosła wojna północna.

W sierpniu 1702 r., na polach pod Gorzycami, odbył się zjazd szlachty popierającej Augusta II. W odwecie król szwedzki Karol XII, przeciw któremu skierowana była konfederacja, w 1704 r. spustoszył sandomierszczyznę, a szczególnie teren obrad. W toku dalszych działań wojennych ziemie te zostały też zrabowane przez Kozaków należących do wojsk Augusta II (1707 r.). W wyniku pierwszego rozbioru Polski (1772 r.) obszar obecnej gminy Gorzyce dostał się pod panowanie austriackie.

Podczas wojny 1809 r. na terenie Gorzyc i Wrzaw rozegrała się bitwa pomiędzy wojskami Księstwa Warszawskiego pod dowództwem ks. Józefa Poniatowskiego i korpusem austriackim, dowodzonym przez arcyksięcia Ferdynanda d'Este. 12 i 13 czerwca 1809 r. Polacy, zajmujący pozycje we Wrzawach, odpierali ataki Austriaków, jednak w obliczu znacznej przewagi wroga zostali zmuszeni do wycofania się na prawy brzeg Sanu. W 70-tą rocznicę bitwy, właściciel Wrzaw i weteran Powstania Listopadowego, baron Kalikst Horoch ufundował obelisk upamiętniający to zdarzenie.

W wyniku reformy administracyjnej z 1855 r. interesujący nas teren wszedł w skład powiatu a następnie starostwa (1867 r.) tarnobrzeskiego. W czasie pierwszej wojny światowej kilkakrotne przejście frontu rosyjsko - austriackiego (1914 - 1915) przyniosło znaczne straty dla okolic Gorzyc. W listopadzie 1918 r. jej mieszkańcy brali aktywny udział w rozbrajaniu żołnierzy austriackich i tworzeniu struktur niepodległego państwa polskiego. 

W II Rzeczpospolitej obszar obecnej gminy Gorzyce leżał w obrębie województwa lwowskiego i powiatu tarnobrzeskiego. W wyniku zmian podziału administracyjnego powiatu utworzono tu gminę zbiorową z siedzibą w Trześni.

 W okresie międzywojennym w ramach budowy Centralnego Okręgu Przemysłowego powstała w Gorzycach prywatna fabryka, której właścicielami byli inżynierowie z Warszawy z zakładów firmy Lillpop - Ram - Lovoenstein, Erazm Mieszczański i Tadeusz Jaroszewski. Fabryka produkowała małe odlewy ze stopów aluminium dla przemysłu lotniczego (m.in. piasty kół do samolotów "Łoś"), naczynia kuchenne i proste narzędzia rolnicze. Fabryka przybrała nazwę "Warszawska Odlewnia Metali Półszlachetnych".

W czasie okupacji hitlerowskiej na terenie gminy Trześń istniały placówki Armii Krajowej, a także oddziały Batalionów Chłopskich i Narodowych Sił Zbrojnych. Najważniejszą akcją AK był atak na posterunek policji we Wrzawach.

W latach powojennych gmina Trześń znajdowała się w granicach administracyjnych województwa rzeszowskiego. Podzielone na 9 gromad: Furmany, Gorzyce, Koćmierzów, Motycze Poduchowne, Sokolniki, Trześń, Wielowieś, Zalesie Gorzyckie, Wrzawy. Istniała nadal fabryka metalurgiczna pod nazwą Zakłady Metalurgiczne Gorzyce, które po uruchomieniu produkcji przerwanej wojną, została wchłonięta przez Państwowe Zakłady Lotnicze w Warszawie. W następnych latach, aż do dziś inspiruje rozwój gminy. Zmiana siedziby gminy z Trześni na Gorzyce nastąpiła w 1972. W roku 1976 Wielowieś została włączona w granice miasta Tarnobrzega. Od 1975 r. gmina pozostawała w granicach województwa tarnobrzeskiego, od 1 stycznia 1999 r. podkarpackiego

e-max.it: your social media marketing partner

TŁUMACZ JĘZYKA MIGOWEGO W URZĘDZIE GMINY

Osoby niesłyszące przy załatwianiu administracyjnych spraw mogą skorzystać z pomocy tłumacza migowego.

Wystarczy zgłosić chęć skorzystania z tej usługi 3 dni przed planowaną wizytą w Urzędzie Gminy osobiście lub korzystając z pomocy osoby trzeciej dzwoniąc pod numer (15) 8362 075, a także wysyłając faks pod numer (15) 8362 209 oraz e-maila na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Wyszukiwarka

KALENDARZ WYDARZEŃ

Sierpień 2017
P W Ś C Pt S N
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31
  • KONTAKT

Niniejszy serwis internetowy stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka) o celu ich przechowywania i sposobie zarządzania poniżej.

Jeżeli nie zgadzasz się na taki układ - zmień konfigurację swojej przeglądarki. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Polityka Prywatności określa warunki dotyczące użytkowania serwisu internetowego przez użytkowników końcowych. Korzystając w dowolny sposób z niniejszego serwisu internetowego użytkownik końcowy akceptuje warunki określone w poniższej Polityce Prywatności.

Ochrona danych osobowych

Dane osobowe mogą być przetwarzane wyłącznie na podstawie informacji przekazanych przez użytkownika serwisu internetowego. Przekazanie informacji obejmujących dane osobowe jest dobrowolne. Do informacji tych należą np. imię i nazwisko, adres e-mail lub numer telefonu. Cel wykorzystania danych osobowych jest określony w nagłówku formularza zamieszczonego w serwisie internetowym. Najczęściej jest to subskrypcja wiadomości z serwisu za pomocą poczty e-mail lub krótkich wiadomości tekstowych SMS albo dostęp do wybranych podstron serwisu dla zalogowanych użytkowników. Dane osobowe nie są zbierane automatycznie.

Pliki cookies

Pliki cookies (w dosłownym tłumaczeniu z j. angielskiego: ciasteczka) są to małe pliki tekstowe, przesyłane do urządzenia użytkownika końcowego podczas odwiedzania przez niego serwisu internetowego. Pliki cookies zawierają m.in. adres strony internetowej z której pochodzą, ustawienia dokonane przez użytkownika serwisu dotyczące układu strony, rozmiaru tekstu, kolorów, wersji kontrastowej, dane wpisywane do formularzy oraz wartość, którą jest zazwyczaj automatycznie wygenerowana unikalna liczba. Mechanizm cookies nie pobiera jakichkolwiek danych osobowych ani żadnych informacji poufnych z urządzenia użytkownika końcowego.

Korzystając z serwisu internetowego użytkownik końcowy wyraża zgodę na wykorzystywanie plików cookies.

Użytkownik końcowy ma możliwość korzystania z serwisu internetowego bez wykorzystywania plików cookies, ale oznacza to, że niektóre funkcje serwisu nie będą działać poprawnie. Użytkownik końcowy może samodzielnie i w każdym czasie zmienić ustawienia dotyczące plików cookies, jak również może usunąć pliki cookies korzystając z dostępnych funkcji w przeglądarce internetowej, której używa. W przypadku nie wyrażenia zgody na korzystanie z plików cookies, użytkownik końcowy winien zaznaczyć w ustawieniach przeglądarki opcję odrzucania plików cookies lub sygnalizowania ich przesłania.

Niniejszy serwis internetowy może stosować następujące pliki cookies:

$1a.     pliki uwierzytelniające - wykorzystywane do usług wymagających uwierzytelniania użytkownika końcowego w serwisie internetowym oraz do wykrywania nadużyć w zakresie uwierzytelniania w ramach serwisu;

$1b.     pliki statystyczne - wykorzystywane do zbierania informacji o sposobie korzystania użytkownika końcowego z serwisu internetowego;

$1c.     pliki funkcjonalne - wykorzystywane do zapamiętania wybranych przez użytkownika końcowego ustawień i personalizację interfejsu użytkownika, np. w zakresie wybranego języka, rozmiaru czcionki, wyglądu strony internetowej, itp.

W celu zarządzania ustawieniami plików cookies wybierz z listy oficjalnych stron internetowych producentów najczęściej używanych przeglądarek internetowych aplikację, której używasz i postępuj zgodnie z instrukcjami producenta:

Urządzenia mobilne:

Narzędzia i treść z innych firm

Niniejszy serwis internetowy może zawierać przyciski, narzędzia lub treści kierujące do usług innych firm, m.in. Facebook (przycisk „Lubię to”), Google (Google Maps, Google Analitycs, Google Translate), Youtube (filmy), IVONA Software (webreader), Stat24 (statystyki), Payu (płatności elektroniczne). Korzystanie z aplikacji innych firm może powodować przesyłanie informacji do urządzenia użytkownika końcowego przez zewnętrzny podmiot. Informacji na temat wykorzystania plików cookies przez zewnętrzne aplikacje należy szukać w polityce prywatności danego podmiotu.

Prawa autorskie

Zawartość serwisu internetowego (teksty, grafiki, muzyka, filmy) oraz wszystkie jej fragmenty a także mechanizmy i oprogramowanie używane w serwisie internetowym są objęte ochroną, wynikającą z przepisów polskiego i międzynarodowego prawa autorskiego.

Zgodnie z przepisami prawa autorskiego oraz przepisami o ochronie baz danych, użytkownik końcowy otrzymuje niewyłączną, ograniczoną licencję na korzystanie z serwisu wyłącznie w celach prywatnych, bez możliwości samodzielnego pobierania lub zapisywania stron oraz dokonywania ich modyfikacji.

Użytkownik końcowy serwisu internetowego, bez zgody właściciela serwisu nie posiada prawa do odsprzedaży lub wykorzystania w celach komercyjnych serwisu internetowego i jego zawartości.

Właściciel serwisu internetowego udziela ograniczonego, odwoływalnego, niewyłącznego prawa do tworzenia linku do serwisu internetowego, o ile nie przedstawia on właściciela serwisu w sposób fałszywy, mylący i niezgodny z prawdą.

Wykorzystanie niniejszego serwisu internetowego w sposób, który naruszałby w/w warunki albo wszelkie obowiązujące prawa lub przepisy, a także w sposób, który powoduje albo może spowodować uszkodzenie serwisu internetowego, przerwę lub zakłócenia w pracy jest zabronione.